Συγκέντρωση ¨παρέας”
Μέσα από διάφορες συμπτώσεις και συγκυρίες, δημιουργήθηκε μια παρέα Ηρακλειδέων εδώ στην Κρήτη. Αρχικά, βρισκόμασταν δειλά δειλά για να παρακολουθούμε τους αγώνες της αγαπημένης μας ομάδας και να συζητάμε γύρω από αυτήν.
Το 2004 με αφορμή τον αγώνα ποδοσφαίρου εδώ στην Κρήτη αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε κάτι πιο οργανωμένο. Έτσι ξεκίνησε η προσπάθειά μας να δημιουργήσουμε έναν πυρήνα φιλάθλων με σκοπό την συσπείρωση όλων των Ηρακλειδέων της Κρήτης και την στήριξη της ιδέας που λέγεται “ΗΡΑΚΛΗΣ”.
ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΗΡΑΚΛΗΣ
Ποδόσφαιρο
Ανέκαθεν υπήρχε παρουσία κόσμου του ΗΡΑΚΛΗ στους αγώνες του εδώ στη Κρήτη από την εποχή του μοναδικού Χατζηπαναγή, χωρίς όμως αυτή η παρουσία να γίνει ποτέ οργανωμένη. Έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια για να επιτευχθεί τελικά η “χημεία” μεταξύ μιας μικρής αρχικά παρέας τον Ιανουάριο του 2004. Από τότε, που στο βροχερό Ηράκλειο η ομάδα μας ερχόταν ισόπαλη με 2-2 με τον οφη, η προσπάθεια αυτή αγκαλιάζεται από ολοένα και περισσότερους Ηρακληδείς. Βέβαια είναι γνωστό ότι κάθε αρχή και δύσκολη και το μόνο σίγουρο είναι ότι είμαστε ακόμα στην αρχή.
Την επόμενη περίοδο δώσαμε το παρόν στο Παγκρήτιο Στάδιο (Σεπτέμβριος 2004) στον αγώνα με την νεοφώτιστη τότε ομάδα του Εργοτέλη, την οποία και νικήσαμε με 0-1. Η κερκίδα μας ενισχύθηκε σημαντικά από εκδρομείς από τη Βόρειο Ελλάδα ενισχύοντας τις προσπάθειες των παικτών μας, ενώ βρισκόμασταν χωρίς αστυνομική παρουσία δίπλα στους φιλάθλους του Εργοτέλη με τους οποίους δεν έγινε το παραμικρό. Η ομάδα του Εργοτέλη είχε διοργανώσει μία μικρή φιέστα για την κατάκτηση του Euro 2004 με τους παίκτες και των δύο ομάδων να πετάνε στους φιλάθλους της κάθε μίας, φανέλες της Εθνικής ομάδας πριν την έναρξη του αγώνα. Ο ΗΡΑΚΛΗΣ δεν ήταν πια μόνος, ακόμα και στην Κρήτη.
Μετά από ένα μήνα περίπου ο ΗΡΑΚΛΗΣ φιλοξενείται από τον οφη και ηττάται με 2-1 στον τελευταίο αγώνα μεταξύ των δύο ομάδων που έλαβε μέρος στο Γεντί Κουλέ. Την περίοδο 2005-2006 η ομάδα του Εργοτέλη αγωνίζεται στη Β’ Εθνική οπότε καταφέρνουμε να δούμε από κοντά τον ΗΡΑΚΛΗ μας μόνο μία φορά. Οι ομοιότητες με τον νικηφόρο αγώνα επί του Εργοτέλη τη προηγούμενη σαιζόν ήταν πολλές: Παγκρήτιο Στάδιο, Σεπτέμβριος μήνας και τελικό σκορ 0-1 επί του οφη αυτή τη φορά.
Μπάσκετ
Το μπασκετικό τμήμα του ΗΡΑΚΛΗ μας, αγωνίστηκε έως σήμερα μόνο μία φορά εδώ στην Κρήτη, από τότε που υφίσταται ο σύνδεσμός μας. Στις 14 Φεβρουαρίου του 2004, λοιπόν, είχαμε την χαρά να δούμε από κοντά την ομάδα του (τότε) Λευτέρη Κακιούση να συντρίβει το ηράκλειο μέσα στο Λίντο με 58-75. Παρά την διαρκή προσπάθεια των οπαδών του ηρακλείου να αποσυντονίσουν την ομάδα μας σε κάθε time-out με κόρνες και λοιπά ηχορρυπαντικά στοιχεία, ο ΗΡΑΚΛΗΣ απάντησε μέσα στο γήπεδο αποδίδοντας πολύ καλό μπάσκετ.
Την επόμενη χρονιά το ηράκλειο είχε υποβιβαστεί κατηγορία και δεν είχαμε την ίδια τύχη να δούμε τους παίκτες μας, με τον ΗΜΙΘΕΟ στο στήθος, από κοντά. Δυστυχώς φέτος υποβιβαστήκαμε στην Α2 όπου και πάλι όμως δε θα αφήσουμε την ομάδα μόνη της στον δύσκολο αγώνα για την επιστροφή στην Α1 με τον ΑΓΟΡ στην 14η αγωνιστική.
Βόλλευ
Για την ομάδα βόλλευ του ΗΡΑΚΛΗ μας ότι και να πούμε θα είναι λίγο. Από τις 5 Φεβρουαρίου του 2005, όταν και αγωνιστήκαμε για το πρωτάθλημα με τον ο.πε.ρ. στο Ρέθυμνο, μέχρι σήμερα έχουμε χάσει μόνο ένα σετ σε 4 αγώνες! Οι άλλοι 3 αγώνες ήταν φυσικά του Final-8 του Κυπέλλου στην ίδια πόλη, την περίοδο 2004-2005, όταν ο ΗΡΑΚΛΗΣ γινόταν για τέταρτη φορά Κυπελλούχος Ελλάδας, αποκλείοντας διαδοχικά τις ομάδες του πανελληνίου και του παναθηναικου και συντρίβοντας με 3-0 αυτή του ολυμπιακού στον τελικό. Δώσαμε το παρόν σε όλους αυτούς τους αγώνες στο κλειστό γήπεδο “Μελίνα Μερκούρη”, έχοντας πραγματικά αυτό το προνόμιο να απολαύσει και να υποστηρίξει από κοντά το τμήμα αυτό του ΗΡΑΚΛΗ μας, που μας έχει χαρίσει τους περισσότερους τίτλους σε ομαδικό άθλημα.
Σας ευχαριστούμε για τις υπέροχες αναμνήσεις…
No Comments Yet